مسئله تناسخ، یکی از مسائل مهمی است که از دیرباز در میان انسان‌ها، قبایل گوناگون و نیز برخی از اندیشمندان پیروانی داشته است و هر یک به فراخور ظرفیت اعتقادی و فکری خویش آن را پذیرفته و به تبیین آن همت گماشته‌اند. در برابر این دیدگاه، گزاره‌های وحیانی و برهانی وجود دارد که از سوی برخی از ادیان توحیدی و مکاتب فلسفی مطرح شده است. کارل گوستاو یونگ یکی از اندیشمندانی است که برخی دیدگاه او درباره کهن الگوها(Archetypes) را با تناسخ یکی دانسته‌اند. در جستار حاضر با روش کتابخانه‏ای و به شیوه توصیفی - تحلیلی دیدگاه ایشان مورد ارزیابی و تحلیل قرار گرفته است. یافته های تحقیق نشان می‌دهد در باور یونگ، کهن‌الگوها مفاهیمی بنیادین و مشترک در ناخودآگاه جمعی انسان‌ها هستند که به صورت نمادها و تصاویر به تجربه و رفتار انسان‌ها شکل می‌دهند. یونگ معتقد بود که ناخودآگاه جمعی شامل خاطرات و تجربیات نسل‌های گذشته است که به شکل کهن‌الگوها در ذهن انسان‌ها به ارث می‌رسد. این کهن‌الگوها می‌توانند به شکل داستان‌ها، اسطوره‌ها، و نمادها در فرهنگ‌های مختلف ظاهر شوند. در پایان این نتیجه به دست آمده است که عدم وجود تصویری شفاف از رابطه نفس و بدن و فقدان نظام هستی‌شناسی متقن، علت اصلی شکل‏گیری نظام ذهنی روان‌شناختی یونگ است. یونگ در هیچ یک از تحلیل‌های خود نمی‏تواند واقعیتی ماورای بدن و ذهن آدمی را تصویرسازی کند. در نهایت وی حدوث انسان را در عالم ضمایر ذهنی معرفی می‌کند و بقای انسان را نیز در عالم کهن‌الگوهای ضمیر ناخودآگاه می‏داند.

کلمات کلیدی