گل محمدی (. )Rosa damascena Millگیاهی درختچهای، متعلق به تیره گلسرخیان استت کته مصارف متعددی در صنایع غذایی و دارویی دارد. پژوهش حاضر جهت بررسی اثر محلولپاشتی محرک های متیل جاسمونات و نتانو ذرات دیاکستید تیتتانیوم بتر خصوصتیات فیزیولتوییکی و فیتوشیمیایی گیاه دارویی گل محمدی در دو سال زراعی 1398-1399و 1399-1400در قالت دو آزمایش مستقل بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در شهرستان فارسان انجتام شد. محلولپاشی با سطوح متیل جاسمونات ( 1 ،0/5 ،0و 2میلیمتورر) و نتانوذرات دیاکستید تیتانیوم ( 200 ،100 ،0و 300میلیگرم در لیتر) هر چهار روز یک بار قبل از باز شدن غنچهها در سه نوبت صورت گرفت. اسانس گیری به روش تقطیر با بختار آ (طترح کلتونجر) و ارزیتابی فیتوشیمیایی گیاه با استفاده از روشهای استککتروفوتومتری و عملکترد آنتتی اکستیدانی از طریتق آزمون DPPHارزیابی گردید. براساس نتایج حاصل محلولپاشی با محترکهتای رشتد، موجت افزایش معنیدار عملکرد گلبرگ خشک در واحد سطح و رنگیزههای فتوسنتزی گردیتد. مقتادیر ترکیبات فنلی در برگ و گلبرگهای گیاه گل محمدی در واکنش بته تیمتار محترکهتای رشتد، افزایش معنیداری داشتند و بیشترین افزایش این ترکیبات در گیاهان محلولپاشی شتده بتا متیتل جاسمونات ( 1میلیمورر) و نانو ذرات دیاکسید تیتانیوم ( 100میلیگرم در لیتتر) بوجتود آمتد. بررسی غلظت عناصر پرمصرف (نیتروین، پتاسیم، فسفر، منیزیم) و کممصرف (آهن، منگنز، روی) در برگ گیاه گل محمدی اثر معنیدار محرکها بر بهبود مقدار عناصر غذایی را نشتان داد. متیتل جاسمونات ( 1میلیمورر) با افزایش 34/32درصدی، مقدار اسانس را از 0/037به 0/05درصتد افزایش داد. با توجه به نتایج دو ساله تحقیق حاضر، محلولپاشی متیل جاسمونات بتا غلظتت 1 میلیمورر جهت بهبود خصوصیات فیزیولوییکی و فیتوشیمیایی گیاه گل محمدی در مناطق مشابه پیشنهاد میگردد

کلمات کلیدی