فرآیند ماشین کاری یکی از پرکاربردترین روش ها در تولید قطعات فلزی است. از مهم ترین مشخصه های قطعات تولیدی با این روش، کیفیت سطح قطعه می باشد. صافی سطح قطعات به نوبه ی خود تحت تأثیر پارامترهای تنظیمی فرآیند و هندسه ی ابزار قرار دارد. هدف اصلی در این تحقیق، بهینه سازی همزمان پارامترهای ماشین کاری (سرعت برشی، نرخ پیشروی) و زوایای ایزار (زاویه براده، زاویه تنظیم اصلی، زاویه تنظیم فرعی) در فرآیند تراشکاری فولاد AISI1045 می باشد. بهینه سازی همزمان پارامترهای برشی و زوایای ابزار، با استفاده از تحلیل های آماری بر روی داده های تجربی، انجام شده است. به منظور گردآوری داده های تجربی، از طرح تاگوچی در رویکرد طراحی آزمایش ها استفاده شده است. سپس به کمک نتایج آنالیز واریانس (ANOVA) و تحلیل نسبت سیگنال به نویز (S/N)، سطوح بهینه پارامترها به منظور بیشینه کردن کیفیت سطح تعیین شده اند. نتایج بهینه سازی از انطباق مناسبی بر آزمایش ها تجربی برخوردارند.

کلمات کلیدی