عنوان : ( مروری بر معیارهای مکانیابی پناهگاه پس از بحران زلزله )
نویسندگان: رحمان رزمگیر , سیدیاسر بنی هاشمی چهارم , روزبه شاد ,بر اساس تصمیم نویسنده مقاله دسترسی به متن کامل برای اعضای غیر دانشگاه ممکن نیست
چکیده
زلزله مخرب ترین بلای طبیعی است که در اکثر اوقات بدون هیچگونه هشداری رخ می دهد. به طور متوسط سالانه 2 زلزله باشدت بالای 8 ریشتر در جهان رخ میدهد. ایران توسط مناطق فعال تکتونیکی احاطه شده است. برنامه ریزی و تعیین معیارهایمناسب برای ایجاد پناهگاه های موقت مخصوصا در مناطق با تراکم جمعیتی بالا، محله های قدیمی، مسیرهای باریک، مناطقبا ساختار سازهای قدیمی و آجری، مناطق دارای شیب تند، خطوط برق فشارقوی، لوله های انتقال گاز و ... از اهمیتی ویژهبرخوردار می باشد. بنابراین انتخاب محلی مناسب برای سرپناه افراد آواره و ارائه خدمات به آنها پس از وقوع فاجعه بسیارمهم می باشد. در این مقاله از روش مرور سیستماتیک بر روی مطالعات پیشین استفاده شده است. مقالات منتخب ازنظر سالانتشار و کشورهای موردمطالعه دسته بندی شده و موردبررسی قرارگرفته اند. بیشترین تعداد مربوط به کشورهای چین، ایرانو ترکیه می باشد. همچنین معیارهای مکانیابی مورداستفاده در مقالات، جمع آوری و دسته بندی شده اند، که مهمترینمعیارهای مکانیابی مقالات به ترتیب عبارتند از: دسترسی، فاصله ی مناسب از خطرهای جغرافیایی مانند گسل های فعال،زمین لغزش، واریزه های آواری، روانگرایی و نزدیکی به مراکز جمعیتی. با بررسی روشها و ابزارهای مختلف مکانیابی و نقاطقوت و ضعف آنها بهترین ابزار GIS و مهمترین روش مکانیابی پناهگاه روش تحلیل سلسله مراتبی می باشد.