سلامت روانی و جسمی برای ارتقای کیفیت زندگی نوجوانان حیاتی است که نقش بسزایی در پیشرفت تحصیلی دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین شاخص توده بدنی (BMI)، آمادگی جسمانی و عزت‌نفس بود. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان مقطع متوسطه دوم خراسان رضوی بود که تعداد 222 نفر (108 دختر و 114 پسر) به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. جهت گردآوری داده‌ها محاسبه BMI از طریق خودگزارشی، پرسشنامه آمادگی فعالیت بدنی و مقیاس عزت‌نفس روزنبرگ بکار رفتند. برای تجزیه و تحلیل نیز از میانگین و ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون با استفاده از نرم افزار SPSS-26 استفاده شد. نتایج نشان داد که بین BMI و عزت نفس در هر دو گروه دختر و پسر و همچنین در کل نمونه رابطه منفی و معناداری وجود دارد (01/0>P). بین آمادگی برای فعالیت‌بدنی و عزت‌نفس در هر دو گروه و در کل نمونه رابطه منفی و معناداری وجود داشت (05/0>P). مقایسه ضرایب رگرسیون نشان داد که در گروه دختران شاخص توده بدنی و آمادگی فعالیت بدنی پیش‌بینی‌کننده منفی و معناداری برای عزت‌نفس هستند و شاخص توده بدنی سهم بیش‌تری در پیش‌بینی عزت‌نفس دارد. در میان پسران تنها شاخص توده‌بدنی (21/0-=β) پیش‌بینی‌کننده منفی و معناداری برای عزت‌نفس بود. در مجموع، رابطه بین مؤلفه‌های جسمی و روانی، ضرورت مداخلات متمرکز بر هر دوی این حوزه‌ها را برای پیشگیری از پیامدهای آتی برجسته می‌کند.

کلمات کلیدی