در آثار ادبی زیست‌محیطی، محیط طبیعی یکی از عناصر کنش‌مند و اصلی داستان به‌شمار می‌آید که نقش آن را در پیشبرد داستان نمی‌توان نادیده گرفت. کیمبرلی بروبیکر بردلی یکی از نویسندگان معاصر آمریکایی است که در دو رمان در حوزه کودک و نوجوان: جنگی که نجاتم داد و جنگی که بالاخره نجاتم داد از تاثیر جنگ بر زندگی انسان‌ها و رابطه کودکان و محیط‌زیست سخن می‌گوید. پژوهش حاضر با بهره‌گیری از نظریات پیر شونتچه و از خلال رویکرد اکوپوئتیک به مطالعه‌‌ تاثیر جنگ بر رابطه انسان و محیط‌زیست می‌پردازد و پیامدهای جنگ بر ارتباط کودک و محیط‌زیست در این دو رمان مورد بررسی قرار خواهد گرفت، ما با تکیه بر نقد بوم‌گرا بررسی خواهیم نمود که چالش‌های جنگ و تاثیر آن بر محیط‌زیست چگونه به کودک تَرا می‌شود؟ روایت هر دو داستان در سایه جنگ جهانی دوم اتفاق می‌افتد، نتایج نشان داد جنگ با اثرات مخرب بر محیط، تلنگری شد تا پیام ستیز با دیگری را ازطریق تاثیر انسانٍ مدرن، برده جامعه صنعتی بر محیط‌زیست انتقال دهد. کودک داستان، نماینده نسل آتی، با ترک محیط شهری که در معرض بمباران بود، از این محیط نماد تکنولوژی و آلوده‌زیستی ، فاصله گرفت و با زندگی در روستا و کم کردن فاصله خود با محیط طبیعی، با خود و دیگری آشتی کرد.

کلمات کلیدی