پژوهش حاضر به بررسی سرریز ریسک ایستا و پویا میان دارایی‌های منتخب مرتبط با هلدینگ‌های زیرمجموعه وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، با بهره‌گیری از مدل TVP-VAR آنتوناکاکیس و همکاران (2020)، طی دوره زمانی (27/01/1399) تا (03/02/1404) پرداخته است. به علاوه، رویکرد براداستاک و همکاران (2022) به‌منظور ارزیابی کارایی مدیریت ریسک پرتفو، تعیین وزن بهینه و نسبت پوشش ریسک پرتفوها بر مبنای سه استراتژی نوآورانه شامل MVP،MCP و MCoP مورد استفاده قرار گرفته‌است. یافته‌ها نشان می‌دهد که وصندوق و شستا به ترتیب اصلی ترین انتقال دهنده و دریافت کننده نوسانات در شبکه هستند. تایج بازدهی انباشته پرتفوها نیز نشان داد که استراتژی MVP در مقایسه با دو استراتژی دیگر، در بهینه‌سازی بازدهی انباشته به‌ویژه در شرایط بی‌ثباتی، عملکرد بهتری دارد. هر چند که منفی بودن بازدهی انباشته پویا بر مبنای دو رویکرد دیگر حاکی از عدم مدیریت صحیح ریسک در سیاست‌های سرمایه‌گذاری وزارت تکرا است. به علاوه نتایج مرتبط با نسبت پوشش ریسک نشان داد که کارایی پوشش ریسک تنها در پرتفوهایی معنادار است که شستا در آن‌ها به‌عنوان دارایی بلندمدت گنجانده شده است؛ به‌گونه‌ای که سایر ترکیب‌های پرتفو فاقد پوشش ریسک معنادار بودند. بر این اساس می توان گفت بازنگری در کارکرد نهادی هلدینگ‌های وزارت تکرا در بازار مالی، در راستای بهبود تاب‌آوری پرتفوهای مالی و واگذاری هلدینگ های ضررده، ضرورتی اساسی تلقی می‌شود.

کلمات کلیدی