زمینه و هدف: «شخصیت جسمی» به معنای حقی است که انسان بر تمامیت جسمانی خود دارد. این حق شامل ممنوعیت ایراد صدمه، ضرب و جرح و هرگونه تعرض جسمی به فرد می‌شود. یکی از تکنیک‌های نوین در علم ژنتیک، «ویرایش ژنی هسته سلول زایشی باهدف ارتقای صفات و ویژگی‌های ژنتیکی» است. لذا، این سوال مطرح می‌شود که در نظر فقه، حکم ویرایش ژنی هسته سلول زایشی با هدف ارتقای صفات ژنتیکی چیست؟ مواد و روش ها: فرایندی که در این فناوری نوظهور برای ارتقای صفات ژنتیکی مانند افزایش قدرت دید، افزایش قد، هوش و غیره به کار می رود بدین گونه است که از طریق لقاح خارج رحمی، یک ژن جدید، فعال و دارای ویژگی های برتر به درون سلول تخم تزریق می شود و پس از آن، رویان دست ورزی شده به رحم زن منتقل می شود تا تغییرات ایجاد شده در ساختار و عملکرد بدن اعمال شوند. برای به دست آوردن حکم شرعی این فناوری نوین، از روش گردآوری اطلاعات کتابخانه‌ای و اسنادی و متد توصیفی - تحلیلی استفاده شده است. یافته ها: بررسی‌ها نشان می‌دهد که هر ژن به تنهایی مسئول انجام یک عمل نیست و ژن‌ها تعاملات پیچیده‌ای با یکدیگر دارند. به همین دلیل، پزشک نمی‌تواند با اطمینان خاطر از نتیجه ویرایش ژنی، این فرایند را انجام دهد؛ زیرا ممکن است این عمل با موفقیت انجام شود، اما مخاطرات آن در نسل‌های آینده فرد ظاهر شوند. ملاحظات اخلاقی: نویسندگان در تمامی مراحل نگارش پژوهش، اصالت متون، صداقت و امانتداری را رعایت کرده اند. نتیجه گیری: بررسی مستندات و یافته‌های فقهی و اصولی نشان می‌دهد که در عصر کنونی، ویرایش ژنی هسته سلول زایشی با هدف ارتقای صفات ژنتیکی، به دلیل به خطر انداختن جان یا سلامتی فرد و نسل‌های آینده، جایز نیست.

کلمات کلیدی