این پژوهش به ارزیابی عملکرد لرزه‌ای سازه‌های فولادی نامنظم در پلان با تحلیل‌های خطی و غیرخطی پرداخته است. هدف اصلی مقایسه عملکرد سیستم‌های قاب خمشی ویژه (SMF) و سیستم دوگانه ویژه (Dual) تحت رکوردهای مختلف زلزله و ارزیابی انطباق نتایج با سطوح عملکرد لرزه‌ای (IO، LS و CP) بود. مدل‌های ۳، ۵، ۷ و ۱۰ طبقه با نرم‌افزارهای ETABS و SAP2000 تحلیل شدند. نتایج نشان داد تحلیل استاتیکی غیرخطی (پوش‌اور) در پیش‌بینی تغییرمکان‌های نسبی در برخی موارد دقت کافی نداشت و تنها مدل‌های ۳ و ۵ طبقه سیستم دوگانه به سطح IO (با تغییرمکان نسبی  ۰.۵٪) دست یافتند. در مقابل، تحلیل دینامیکی غیرخطی (تاریخچه زمانی) نشان داد که تمام مدل‌ها در سطح LS (با تغییرمکان نسبی بین ۱.۵٪ تا ۲.۵٪) قرار دارند، اما به IO نرسیدند. همچنین، ضرایب لرزه‌ای محاسبه‌شده (مانند ضریب رفتار R و ضریب شکل‌پذیری μ) با مقادیر استاندارد ۲۸۰۰ اختلاف معناداری داشتند؛ به‌طوری‌که برای قاب خمشی،R از ۴.۲ (مدل ۱۰ طبقه) تا ۷.۵ (مقدار آیین‌نامه) و برای سیستم دوگانه، R از ۶.۶ (مدل ۷ طبقه) تا ۷.۰ (مقدار آیین‌نامه) متغیر بود. این اختلاف‌ها لزوم بازنگری در ضوابط طراحی سازه‌های نامنظم را نشان می‌دهد. بررسی مفاصل پلاستیک نیز مشخص کرد که در سیستم قاب خمشی، تیرها از حد IO فراتر رفته‌اند، درحالی‌که در سیستم دوگانه، آسیب‌پذیری اصلی در بادبندها و برخی ستون‌ها متمرکز بود. این یافته‌ها ضرورت اصلاح ضوابط طراحی تیرها در قاب‌های خمشی و مهاربندها در سیستم‌های دوگانه را برای بهبود عملکرد لرزه‌ای تأیید می‌کند.

کلمات کلیدی