بهمنظور بررسی اثر پرایمینگ بذر با محلول کلرید کلسیم و سیلیکات پتاسیم بر بهبود تحمل گیاهچه ترشک به تنش شوری، آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سال 4141در آزمایشگاه تکنولوژی بذر دانشگاه فردوسی مشهد با چهار تکرار انجام شد. فاکتورهای آزمایشی شامل سطوح مختلف پرایمینگ (شاهد، هیدروپرایمینگ، پرایمینگ با محلول کلرید کلسیم با سه غلظت 41 ،6و 41میلیمولار و پرایمینگ با محلول سیلیکات پتاسیم با سه غلظت 1 ،1و ‎ 1میلیمولار)، مدت زمان پرایمینگ ( 44و 14ساعت) و سطوح مختلف شوری (شامل شاهد، 5و 44 دسیزیمنس بر متر محلول کلرید سدیم) بود. نتایج آزمایش نشان داد که با افزایش سطح شوری از صفر به 5و 44 دسیزیمنس بر متر، درصد جوانهزنی بهطور معنیداری کاهش یافت. بذور پرایم شده (اعم از 44و 14ساعته) در سطوح شوری 5و 44دسیزیمنس بر متر، بهترتیب 21تا 23درصد و 34تا 31درصد از شاخص بنیه بذر کمتری در مقایسه با تیمار شاهد برخوردار بودند. بیشترین طول ریشهچه ( 1/11سانتیمتر) در تیمار پرایمینگ 14ساعته با 1میلیمولار سیلیکات پتاسیم در شرایط بدون شوری ثبت شد. در شرایط مدت پرایمینگ 44ساعت، وزن خشک ریشهچه در سطوح شوری 5و 44دسیزیمنس بر متر بهترتیب 13و 63درصد کاهش یافت. بیشترین نسبت وزن خشک ریشهچه به ساقهچه ( )4/54در تیمار پرایمینگ 44ساعته در شرایط بدون تنش به دست آمد. به طور کلی، نتایج این پژوهش نشان داد که شوری یک فاکتور محدودکننده برای جوانهزنی و رشد اولیه ترشک است؛ در حالی که روش پرایمینگ پتانسیل تعدیل این اثرات منفی را دارد، موفقیت آن به نوع ماده، غلظت و زمان پرایمینگ وابسته است.

کلمات کلیدی