سواد خواندن به‌عنوان یک توانش بنیادی در فرآیند یادگیری، شناخته می‌شود و شاخصه‌ای مهم، برای سنجش موفقیت تحصیلی محسوب می‌شود. به علاوه یکی از عمده‌ترین دلایل تکرار پایه در مقاطع مختلف تحصیلی، ضعف در مهارت‌های خواندن، درک مطلب و درکل سواد خواندن دانش‌آموزان است. بهبود و ارتقای سطح سواد خواندن دانش‌آموزان یکی از وظایف اصلی نظام آموزشی درهرکشوری است. زیرا که عدم تسلط بر آن، توسعه سایر مهارت‌های زبانی را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. پژوهش حاضر، با روش مروری و باهدف بررسی وضعیت فعلی سواد خواندن دانش‌آموزان ایرانی در ارزیابی‌های بین‌المللی و ارائه راهکارهایی جهت بهبود سطح نظام آموزشی در حوزه سواد خواندن بر اساس داده‌های مطالعات پرلز با جست‌وجو در متون منتشرشده در پایگاه‌های اطلاعاتی Sid, Civilica, Ganj, Noormags, Magiran, Google Scholar, Pub- med انجام شد. نتایج ارزیابی‌های دوره‌ای پرلز نشان داد که عملکرد دانش‌آموزان ایرانی در هر دوره، پایین‌تر از میانگین جهانی است. این مسأله نیازمند بازنگری در شیوه‌های آموزش مهارت‌های زبانی است تا بتوان سواد خواندن دانش‌آموزان را بهبود بخشید. با استفاده از یافته‌های پرلز، کشورها نظام‌های آموزشی خود را به‌ویژه در حوزه درک مطلب اصلاح می‌کنند. یافته‌های این پژوهش نشان داد که آموزش در کلاس‌های درس غالباً به سطح روخوانی و روان‌خوانی محدود می‌شود؛ درحالی‌که نیاز است تمرکز بیشتری بر تقویت درک مطلب صورت گیرد. باتوجه به یافته‌های این پژوهش، پیشنهاد می‌شود که معلمان از روش‌های فعال تدریس در آموزش اثربخش سواد خواندن به دانش آموزان استفاده کنند.

کلمات کلیدی