گرد و غبار (Dust)، مواد معلق در یک محیط گازی (اتمسفر) است. ورود گرد و غبار تمام بخش‌های کره زمین، از استوا تا پهنه‌های یخی قطبی و از کف اقیانوس‌ها تا کوه‌های مرتفع را در دوره‌های مختلف زمین‌شناسی تحت تاثیر قرار داده است. میانگین ته‌نشست سالانه گرد و غبار در کل کره زمین 200 گرم بر ‌متر مربع است. تاثیر گرد و غبار بر ویژگی‌های فیزیکی، شیمیایی و کانی‌شناسی خاک، تشکیل پهنه‌های لسی، افق‌های وزیکولار و سنگفرش بیابانی از نتایج مهم افزوده شدن گرد و غبار به سطح خشکی‌ها است. شناسایی سهم گرد و غبار در ویژگی‌های خاک، با استفاده از دو گروه شواهد صحرایی و آزمایشگاهی امکان‌پذیر است. بافت خاک، رنگ و برخی کانی‌ها مانند گچ، کلسیت و کوارتز می‌تواند به عنوان شواهد صحرایی حضور گرد و غبار استفاده شود. داده‌های آزمایشگاهی، شامل ترکیب عنصری، عناصر نادر خاکی، کانی‌شناسی و ایزوتوپی از مهم‌ترین روش‌های آزمایشگاهی برای تشخیص ورود گرد و غبار به خاک محسوب می‌شوند. نقش گرد و غبار بر ویژگی‌های خاک و تغییر و تحول آن به حدی است که لازم است ورود گرد و غبار را به عنوان یک عامل مهم و موثر بر تشکیل و تغییر و تحول خاک‌سازی در همه جا کره رمین در نظر گرفت.

کلمات کلیدی