با توسعه سکوهای تامین مالی جمعی، ریسک نکول تعهدات به یکی از موانع اصلی اعتماد سرمایه‌گذاران تبدیل شده است. صدور «ضمانت‌نامه تعهد پرداخت» توسط صندوق‌های پژوهش و فناوری سازوکاری موثر برای پوشش این ریسک است، اگرچه تسهیل دریافت ضمانت‌نامه یکی از مزیت‌های رقابتی صندوق‌هاست، اما بررسی‌ها نشان می‌دهد که در بسیاری از موارد، کارایی مدل‌های فعلی ارزیابی اعتباری در مواجهه با شرایط متغیر، محدود بوده و در نتیجه می‌تواند ریسک بیشتری را متوجه صندوق سازد. با توجه به تغییرات مداوم قوانین، شرایط اقتصادی و ریسک‌های عملیاتی، وجود یک مدل چرخه عمر پویا و بازنگرانه برای این خدمت ضروری است این پژوهش با بهره‌گیری از مدل چرخه‌عمر حلزونی، چارچوبی طراحی ارائه‌ داده‌است که در هر تکرار امکان ارزیابی مجدد ریسک، بازنگری فرایند و تصمیم‌گیری مرحله‌ای را فراهم می‌کند. این مدل با قرار دادن تحلیل ریسک در هسته چرخه عمر و تعریف نقاط تصمیم‌گیری، سازگاری بیشتری با شرایط واقعی خدمت دارد. سه معیار اصلی شامل اعتبار مدل ارزیابی، نرخ نکول و میزان پذیرش ذی‌نفعان استخراج و وزن‌دهی شده و سازوکار کمی تصمیم‌گیری برای توقف، تکرار یا گسترش توسعه خدمت تدوین شده است. مثال عددی و تحلیل حساسیت نیز نشان می‌دهد که مدل پیشنهادی از پایداری و کفایت لازم برای پیاده‌سازی در صندوق‌ها برخوردار است و می‌تواند مبنایی برای استانداردسازی و بهبود مستمر فرایند صدور ضمانت‌نامه قرار گیرد.

کلمات کلیدی