پژوهش حاضر، توصیفی تحلیلی و داده بنیاد است. در این پژوهش، در چارچوب زبانشناسیی حسی، بسامد صیفتهای حسی و همنشینی اسمها و صفتهای حسی در سه متن فارسی میانۀ زردشتی(بندهش، وزیدگی های زادسپرم و ارداویرافنامه) بررسی شد. هدف آن بود که مشخص شود هریک از حواس پنجگانه چه میزان از صفتهای حسی را در سه متن موردبررسی به کار گرفته اند و آیا سلسله مراتب این میزانها با آنچه لینوت و کانل ( 2002 )از زیاد به کم، به صورت بینایی < لامسه < شنوایی <چشایی< بویایی پیش بینی کرده اند، مطابقت دارد یا خیر. همچنین در بخشی دیگر از پژوهش، تعیین شد که آیا اسمها و صفتهای هم حوزه بیشترین بسامد همنشینی حسی را دارند یا خیر. برپایۀ نتایج پژوهش، بیشترین میزان صفتهای حسی به حوزۀ بینایی و کمترین میزان به حوزۀ بویایی متعلق است که یا سلسله مراتب حواس لینوت و کانل ( 2002 ) و وینتر (2012 ) مطابقت دارد. افزون براین، با بررسی بسامد اسمها و صفتهای حسی مشخص شد که به جز در حس بینایی، در دیگر حواس، تعداد اسمها و صفتهای هم حوزه بیش از اسمها و صفتهای غیرهم حوزه نیست. ازاینرو، این یافته با ادعای لینوت و کانل ( 2002 )و وینتر ( 2012 )کاملاً همخوانی ندارد.

کلمات کلیدی