کشت قارچ دکمهای وابسته است تا باردهی را تحریک کند. پیت اسفاگنوم برای دههها استاندارد صنعت بوده، اما استخراج آن بهدلیل تخریب تالابهای پیت و انتشار کربن، نگرانیهای زیستمحیطی جدی ایجاد میکند. این مقاله بهصورت جامع امکانسنجی جایگزینی پیت با مواد پایدار، شامل ضایعات کشاورزی و خاکهای بازیافتی، را بررسی میکند. مواد مختلفی از جمله کوکوپیت )پوسته نارگیل(، بستر قارچ مصرفشده، ضایعات زیتون کمپوستشده و خاکهای گلخانهای بر اساس خواص فیزیکوشیمیایی، تأثیر بر میکروبیوم لایه پوششی، و اثر نهایی بر عملکرد، کارایی زیستی و کیفیت قارچ ارزیابی شدهاند. تحلیلها نشان میدهد که مواد جایگزین فرآوریشده، مانند کوکوپیت و بستر قارچ کمپوستشده، میتوانند عملکرد مشابه یا حتی بهتری نسبت به پیت داشته باشند و با بهرهگیری از میکروبیوتای مفید، مقاومت در برابر بیماریها را تقویت میکنند. با این حال، پذیرش این مواد با چالشهایی نظیر استانداردسازی مواد خام، هزینههای اولیه فرآوری و نیاز به پروتکلهای بهینه مواجه است. بهطورکلی استفاده از خاکهای پوششی پایدار نهتنها عملی است، بلکه برای آینده صنعت قارچ ضروری است. این تغییر میتواند اثرات زیستمحیطی کشت قارچ را کاهش دهد، ارزش ضایعات کشاورزی را بالا ببرد و این صنعت را به سوی مدل اقتصاد چرخشی هدایت کند. موفقیت این تغییر به سیاستهای حمایتی، تحقیقات بیشتر در مدیریت میکروبی و توسعه مدلهای اقتصادی مشارکتی برای تولیدکنندگان وابسته است.

کلمات کلیدی