انتقال فیزیولوژیک و پیچیده حوالی زایش در گاوهای شیری پرتولید مستلزم سازگاری های دقیق متابولیک و ایمنی است. اگرچه درجاتی از التهاب برای جمع شدن رحم و ترمیم بافتی پس از زایمان اجتناب ناپذیر و ضروری است، التهاب بیش از حد یا آشفته (چه با منشا رحمی و چه سیستمیک) به طور چشمگیری کارایی تولید مثلی را مختل می کند. اختلالات التهابی از جمله متریت، آندومتریت و بیماری های با منشا غیر رحمی مانند ورم پستان، آثار زیان بار کوتاه و بلندمدتی بر عملکرد کلیدی تولید مثلی بر جای می گذارند؛ از جمله اختلال در رشد فولیکول، کاهش کیفیت تخمک، تضعیف عملکرد جسم زرد (و در نتیجه کاهش ترشح پروژسترون)، اختلال در تکوین و رشد رویان و کاهش حفظ آبستنی. داده های مطالعات مختلف همواره نشان می دهند که بین شاخص های التهاب سیستمیک زودهنگام پس از زایش (مانند افزایش هاپتوگلوبین) و شاخصهای عدم تعادل متابولیک (مانند هیپوکلسمی) و افزایش خطر بروز بیماری های التهابی دستگاه تولید مثل و کاهش باروری ارتباط وجود دارد. درک مرز باریک میان التهاب مفید و گذرا در برابر التهاب آسیب زا و پایدار، برای توسعه راهکارهای هدفمند بهبود سلامت و باروری گاوهای شیری اهمیت اساسی دارد .

کلمات کلیدی