زمینه و هدف: ارائه تعاریف مختلف از اختلالات روانی و طبقه بندی های آن ها، از نظر علمی و عملی دارای آثار متعددی است. با درک اینکه وجود نگرش علمی نسبت به مفاهیم روان شناسی در حوزه حقوق، می تواند آثار و تبعات عملی بسیار مهمی را به همراه داشته باشد، نوشتار حاضر به دنبال بررسی نگرش مقامات قضایی نسبت به اختلالات روانی است. روش: نوشتار حاضر با استفاده از روش تحلیل محتوا و با بهره گیری توأمان از رویکردهای کمی و کیفی، آرای صادره از محاکم مختلف )اعم از بدوی و تجدید نظر( و دیوان عالی کشور را مورد بررسی قرار داده است. جامعه آماری کلیه آرای صادره از محاکم و نمونه پژوهش حاضر، آرایی است که به صورت مستقیم در حوزه اختلالات روانی و مفاهیم روان شناختی صادر شده اند. ملاحظات اخلاقی: در مقاله حاضر، اصول اخلاقی، صداقت، رعایت حقوقی، رازداری و اصل مالکیت مادی معنوی رعایت شده است. یافته ها: نتایج حاصل از پژوهش نشان دهنده عدم آشنایی کامل و دقیق مقامات قضایی با مفاهیم روان شناختی، وجود نگرش های افراطی و تفریطی نسبت به این اختلالات و نیز وجود دیدگاه های مختلف )و بعضاً غیر علمی( در خصوص حدود و ثغور این اختلالات است. نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان می دهد که نگرش مقامات قضایی نسبت به اختلالات روانی متنوع و غالباً غیر علمی است و در تفسیر مفاهیم روان شناختی اغلب افراط و تفریط مشاهده می شود. این نگرش ها می تواند هم موجب گسترش حمایت از حقوق افراد مبتلا و هم محدودشدن آن شود.

کلمات کلیدی