برنامه فلسفه برای کودکان به عنوان یکی از جریان‌های نوین در تربیت فلسفی، طی دهه‌های اخیر با استقبال گسترده و در عین حال با نقدهای متنوعی مواجه شده است. این مقاله با هدف تحلیل انتقادی این رویکرد، به دسته‌بندی جامع نقدهای وارد بر فبک می‌پردازد و تلاش می‌کند خاستگاه نظری، تربیتی و فرهنگی هر دسته از این نقدها را مشخص کند. روش تحقیق، تحلیل اسنادی و مقایسه‌ای بوده و با مرور نظام‌مند منابع فارسی و لاتین، داده‌های کیفی مرتبط گردآوری و تحلیل شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که نقدهای موجود را می‌توان در ده دسته‌ی عمده شامل نقدهای هستی‌شناختی، معرفت‌شناختی، انسان‌شناختی، تربیتی، روشی، اجرایی بومی‌سازی، نقدهای تحلیل مفهومی، نقدهای ناظر به غایت و هدف فبک و نقدهای ناظر به پیش‌فرض‌های فلسفی کلان طبقه‌بندی کرد. بررسی منسجم و نظام‌مند نقدها می‌تواند زمینه را برای بازاندیشی در اجرای فبک و همچنین شکل‌گیری رویکردهای بدیل بومی فراهم کند.

کلمات کلیدی