زمینه مطالعه و اهداف: امروزه با توجه به عدم دانش کافی صاحبین از رژیم غذایی مناسب حیوانات و غذای خشک کم کیفیت بیماری پانکراتیت رو به افزایش است. برای تشخیص فرم حاد آن از کنار هم قرار گرفتن شرح حال , معاینه بالینی , یافتههای تصویر برداری و آزمایشگاهی استفاده میشود. البته از روشهایی مانند اخذ نمونه هیستوپاتولوژی و کیتهای لیپاز و تریپسینوژن اختصاصی میتوان استفاده کرد که هرکدام از آنها محدودیتهایی دارند. از طرفی در منابع عوارض ثانویه پانکراتیت شامل تشنج , زردی و نفوذپذیری عروق ریه و ادم ریوی با منشا غیرقلبی ذکر شده است. روش کار: یک قلاده سگ ۷ ساله عقیم از نژاد شیتزو-تریر با علایم اسهال و گوشهگیری به بیمارستان دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد ارجاع داده شد و در معاینه درد شدید در قدام شکم مشخص شد. در اولتراسونوگرافی یافتههای غیرطبیعی مشاهده نشد. گاهی بیماری پانکراتیت حاد در ابتدای بروز همراه با عدم تغییر در یافتههای تصویربرداری میباشد. در آزمایش خون لوکوپنی و افزایش چشمگیر در میزان GGT,ALT,AST,ALP,Amylase مشاهده شد و تشخیص بر پایه پانکراتیت حاد گذاشته شد. نتایج: درمانهای آنتی بیوتیک و گوارشی اتخاذ شد. پس از ده روز بیمار با عدم پاسخ و علایم تنفسی مراجعه کرد و با اخذ تصویر رادیوگرافی ادم تایید شد. طبق مطالعه پیرینی و همکاران) ۲۰۲۰ ( در حدود نیمی از سگها دارای پانکراتیت حاد میتوان مشکلات تنفسی را مشاهده کرد که یکی از اتیولوژیهای اصلی آن رخداد واکنش التهابی شدید سیستمیک و تغییر نفوذ پذیری عروق ریه و رخ دادن ادم ریوی می باشد. نتیجه گیری نهایی: نکته قابل توجه این است که در اکثریت این موارد تمرکز دامپزشک بر روی مشکلات گوارشی و اصلاح آن است. این بیمار و مطالعات این چنین میتواند نشان دهد که در ادامه بیماریهای التهابی مانند پانکراتیت حاد باید همزمان مشکلات دستگاه تنفسی مانیتورینگ شود تا از رخداد عوارض این چنین پیشگیری شود.

کلمات کلیدی