این مطالعه به مقایسه دو ترجمه فارسی از فصل 34 رمان غرور و تعصب اثر جین آستین، یکی توسط خزاعی و دیگری توسط رضایی، با بهره‌گیری از تحلیل‌های انجام‌شده توسط سه مدل هوش مصنوعی (Grok، DeepSeek، ChatGPT) می‌پردازد. معیارهای ارزیابی شامل وفاداری به متن اصلی، حفظ لحن و سبک نویسنده، انتقال احساسات و ظرافت‌ها، و روانی زبان در فارسی است. بر اساس نتایج به‌دست‌آمده، ترجمه خزاعی با دقت بالا در حفظ جزئیات، انطباق با لحن رسمی و ادبی آستین، و انتقال مؤثر تنش عاطفی صحنه پیشنهاد ازدواج دارسی به الیزابت، برتری دارد. در مقابل، ترجمه رضایی با زبانی روان‌تر و امروزی، برای خوانندگان معاصر قابل‌فهم‌تر است، اما با ساده‌سازی برخی عبارات، از عمق و اصالت متن اصلی می‌کاهد. این پژوهش نشان می‌دهد که برای ترجمه آثار کلاسیک، که در آن حفظ روح متن اهمیت دارد، خزاعی موفق‌تر عمل کرده، در حالی که رضایی برای مخاطبان عمومی‌تر مناسب است. با این حال، نتایج متفاوت ارزیابی‌ها حاکی از آن است که اگرچه هوش مصنوعی تا حد زیادی در درک ظرافت‌های ترجمه یاری‌رسان است، تصمیم نهایی بر عهده خواننده آشنا به ادبیات باقی می‌ماند و هوش مصنوعی نمی‌تواند قضاوت نهایی را به عهده گیرد.

کلمات کلیدی