زمینه و هدف: پرونده شخصیت، بر اساس مواد ۲۸۶ و ۲۸۷ قانون آیین دادرسی کیفری، ابزاری میان‌رشته‌ای برای جمع‌آوری اطلاعات روانی، اجتماعی، خانوادگی و جسمانی متهم است و با هدف فردی‌سازی مجازات‌ها، اقدامات تأمینی و بازاجتماعی‌سازی تهیه می‌شود. این پرونده در جرائم اطفال و نوجوانان اهمیت ویژه‌ای دارد و پژوهش حاضر نقش پرونده شخصیت را در رسیدگی، مجازات و بازپروری در دادگاه اطفال تهران را بررسی می‌کند. روش: پژوهش حاضر از نوع کیفی - تحلیلی با رویکرد مطالعه موردی است. جامعه آماری پرونده‌های کیفری اطفال رسیدگی‌شده در دادگاه تهران طی سال‌های ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲ بود. ۴۷ پرونده کامل به‌روش هدفمند انتخاب شد. داده‌ها از مطالعه کتابخانه‌ای و بررسی میدانی جمع‌آوری و تحلیل محتوای پرونده‌ها با تمرکز بر ابعاد روانی، خانوادگی و اجتماعی انجام شد. یافته‌ها: پرونده شخصیت نوجوانان بیش از ۹۰ درصد تصمیمات قضائی را تحت‌تأثیر قرار داده و حساسیت قاضی نسبت به شرایط روانی و اجتماعی آنان را افزایش و پاسخ کیفری را فردی‌سازی کرده است. تم‌های اصلی شامل تعارض خانوادگی، مشکلات روانی و حمایت خانوادگی بود. بیشترین جرائم ارتکابی، سرقت و ضرب و جرح بوده و استفاده از پرونده شخصیت، عدالت ترمیمی را تقویت می‌کند. نتیجه‌گیری: پرونده شخصیت اطفال و نوجوانان نقش مؤثری در فردی‌سازی تصمیمات قضائی و هدایت اقدامات حمایتی دارد. بهره‌گیری از اطلاعات روانی، خانوادگی و اجتماعی موجود در پرونده حساسیت قاضی را افزایش و بازاجتماعی‌سازی نوجوانان را تسهیل می‌کند. این یافته‌ها تأکید می‌کنند که تلفیق داده‌های شخصیت با عدالت ترمیمی می‌تواند بازگشت به جرم را کاهش دهد.

کلمات کلیدی