تحولات سریع فناوری دیجیتال در دهه‌های اخیر، ساختار ارتباطات و تعاملات سازمانی را دگرگون کرده است. در این میان، تفاوت‌های نسلی در میزان پذیرش، استفاده و درک از فناوری، به یکی از مهم‌ترین چالش‌های محیط‌های کاری معاصر تبدیل شده است. پژوهش حاضر با رویکرد مرور نظام‌مند و بر اساس دستورالعمل PRISMA، به بررسی علل، نمودها و پیامدهای تنش‌های دیجیتالی میان سه نسل ایکس، وای و زد می‌پردازد. نتایج مرور مقالات منتخب نشان می‌دهد که شکاف دیجیتال میان نسل‌ها ناشی از تفاوت در سواد دیجیتال، سبک‌های ارتباطی، نگرش به فناوری، و ارزش‌های کاری است. نسل‌های جوان‌تر وای و زد گرایش بیشتری به یادگیری فناورانه، انعطاف‌پذیری و استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی دارند، در حالی که نسل ایکس بیشتر بر تجربه، ثبات و کنترل شخصی تأکید دارد. این تفاوت‌ها درک متقابل و همکاری میان‌نسلی را در محیط‌های کاری دیجیتال دشوار می‌سازد و گاه موجب بروز تعارضات ارتباطی می‌شود. یافته‌ها همچنین نشان می‌دهد که برنامه‌های آموزشی میان‌نسلی، توسعه فرهنگ سازمانی دیجیتال‌محور و مدیریت آگاهانه تفاوت‌های نسلی، می‌تواند به کاهش شکاف‌ها و افزایش هم‌افزایی منجر شود. در نهایت، پیشنهاد می‌شود پژوهش‌های آینده با تمرکز بر عوامل روان‌شناختی و مقایسه میان صنایع مختلف، ابعاد پنهان‌تری از تعاملات بین‌نسلی در عصر دیجیتال را آشکار سازند.

کلمات کلیدی