چکیده اختلال اضطراب اجتماعی یکی از انواع شایع اختلالات اضطرابی است که با اضطراب شدید و اجتناب از موقعیت­های اجتماعی که فرد احتمالا مورد ارزیابی قرار می­گیرد، مشخص می­شود. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بافتاری بر ترس از ارزیابی منفی و مثبت افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی بود. پژوهش حاضر در چارچوب طرح تک‌آزمودنی A-B انجام شد. جامعه آماری از کلیه افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی مشهد در سال 1400 تشکیل می‌شد که 12 نفر با نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و طی 16 جلسه هفتگی 1 ساعته، طرحواره درمانی بافتاری را دریافت کردند. ابزارها شامل فرم تجدید نظر شده مقیاس مختصر ترس از ارزیابی منفی Carleton et al. و مقیاس ترس از ارزیابی مثبت Weeks et al.می‌شد. داده‌ها با استفاده از درصد بهبود، شاخص تغییر پایا، اندازه اثر ناهمپوش و تحلیل دیداری تحلیل شدند. شاخص تغییر پایا (>96/1)، درصد بهبود (>25%) و درصد داده‌های غیرهمپوش تاثیر معنی‌دار مداخله را در کاهش ترس از ارزیابی منفی و مثبت نشان دادند. درصد بهبود مرحله پیگیری نشان داد درمان در کاهش ترس از ارزیابی منفی و مثبت موثر بود. بنابراین، می­توان طرحواره درمانی بافتاری را به متخصصان برای درمان ترس از ارزیابی در اختلال اضطراب اجتماعی پیشنهاد نمود.

کلمات کلیدی