تعارض منافع یکی از چالش های اصلی و پیچیده در حوزه حاکمیت شرکتی است. با این حال، ادبیات حقوقی ایران در تعریف دقیق «منافع درگیر» در این تعارض با ابهام روبروست و عمدتا به مصادیق قانونی اکتفا شده است. فقدان یک چارچوب مفهومی منسجم برای شناسایی منافع متعارض، حقوق ذینفعان را در خطر قرار می دهد. در این وضعیت مسئله اصلی شناسایی ارکان منافع متعارض است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و مطالعه تطبیقی دکترین پیشرو حقوق فرانسه، این فرضیه را اثبات می کند که این تعارض از تقابل دو رکن اصلی شکل می گیرد: نخست، «منفعت شرکت» به عنوان یک منفعت مستقل و معیار و دوم، «منفعت شخصی» (اعم از مادی و معنوی) که نوآوری این پژوهش، ارائه روشی برای شناسایی آن از طریق تحلیل «پیوندهای منافع» است. این چارچوب، مبنایی برای تفسیر منسجم قوانین و ارائه راهکارهای عملی در نظام حقوقی ایران را فراهم می آورد.

کلمات کلیدی