ویژگی های شخصیتی مدیران ارشد میتواند پیامدهای معناداری برای تصمیمات عملیاتی شرکتها به همراه داشته باشد، با این حال شواهد تجربی درباره آثار این ویژگی ها بر مدیریت موجودی و نقش سازوکارهای نظارتی همچنان محدود است . هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر خودشیفتگی مدیرعامل بر کمبود موجودی کالا و تحلیل نقش تعدیلگر دوره تصدی حسابرس در این رابطه، با تکیه بر دیدگا ه های حسابداری رفتاری و حاکمیت شرکتی است . روش پژوهش مبتنی بر تحلیل داد ههای تابلویی140 شرکت تولیدی پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره زمانی 13۹5 تا 140۲ است که در آن، خودشیفتگی مدیرعامل با استفاده از شاخص مبتنی بر اندازه امضای مدیران و کمبود موجودی کالا بر اساس باقیماند ههای مدل فروش موجودی در سطح سا ل - صنعت انداز ه گیری شد ه است. فرضیه ها با بهره گیری از رگرسیون حداقل مربعات تعمیم یافته و پس از کنترل ناهمسانی واریانس آزمون شدند . یافته ها نشان میدهد که خودشیفتگی مدیرعامل تأثیر مثبت و معناداری بر کمبود موجودی کالا دارد که بیانگر نقش خوشبینی افراطی و ارزیابی غیرواقعگرایانه مدیران خودشیفته در تصمیمات مرتبط با سطح منابع عملیاتی است. افزون بر این، نتایج حاکی از آن است که دوره تصدی حسابرس این رابطه را به طور معناداری تقویت میکند؛ بهگونهای که با افزایش طول مدت همکاری حسابرس با شرکت، اثر منفی خودشیفتگی مدیرعامل بر مدیریت موجودی تشدید میشود. این یافته ها بیانگر آن است که تداوم رابطه حسابرسی میتواند اثربخشی نظارت بیرونی را تضعیف کرده و زمینه بروز پیامدهای عملیاتی ناشی از سوگیری های رفتاری مدیران را فراهم سازد. این پژوهش با ارائه شواهد تجربی از بازار سرمایه ایران، به ادبیات حسابداری رفتاری و حاکمیت شرکتی در حوزه مدیریت عملیات کمک میکند

کلمات کلیدی