جریان نو ظهور دفاع از حقوق زنان در جوامع ‌‌اسلا‌می ‌‌برای دستیابی به برابری جنسیتی راهکارهایی ارائه ‎‌می‌دهد که برگرفته از انگاره‌های آنان از دین؛ به عنوان مهم‌ترین رکن فرهنگ در جامعه ‌اسلامی‌است. شناخت و آزمودن این انگاره‌ها از منظر اندیشمندان مسلمان برای مواجهه صحیح با این پدیده و دستیابی به حقیقت ضروری به نظر می‌رسد. برهمین اساس جستار حاضر به شیوه توصیفی-تحلیلی و با رویکرد انتقادی قرائت متفاوت یکی از شاخه‌های این جریان -تجددطلب دینی- از تعالیم ‌اسلا‌می‌ را تحلیل نموده و سپس انگاره‌های‌ استخراج ‌شده از این قرائت را از منظر برخی از حکمای مسلمان مورد ارزیابی قرارداد. جریان تجددطلب ‌در گفتمان خود برای برقراری عدالت ‌جنسیتی خواهان خوانش ‌جدید در حوزه آیات، روایات و فقه ‌سنتی هستند و در این مسیر برداشت‌های نوینی از آموزه‌های اسلامی ‌‌در اندیشه آنان شکل گرفته‌‌است همانند؛ عرفی و نسبی دانستن عدالت، محدودیت دخالت دین در اجتماع، عدم وجود احکام ثابت در دین اسلام، نسبی دانستن اجتهاد، جدا انگاری قرآن از سنت، تاریخمندی قرآن و ضرورت تفسیر زنانه از قرآن و پس از آزمودن این انگاره‌ها با دیدگاه برخی از حکمای مسلمان مشخص شد که اکثر این انگاره‌ها علاوه بر ناسازگاری با روح آموزه‌های ‌اسلا‌م حتی با برخی از مبانی مورد پذیرش این جریان نیز در تعارض ‌هستند.

کلمات کلیدی