کم‌آبیاری به عنوان یک راهکار مدیریتی برای بهینه‌سازی مصرف آب در کشاورزی مطرح است، اما می‌تواند باعث کاهش رشد، عملکرد و کیفیت محصولات شود. این پژوهش با هدف بررسی اثر کودآبیاری هیومیک اسید و اسید آمینه بر ویژگی‌های مرفوفیزیولوژیکی، عملکرد و کیفیت میوه گوجه‌فرنگی گلخانه‌ای رقم \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\'ترمه\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\' تحت شرایط کم‌آبیاری در قالب دو آزمایش مستقل انجام شد. آزمایش‌ها به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با چهار تکرار در شرایط گلخانه‌ای اجرا گردید. تیمارها شامل دو سطح آبیاری (۱۰۰ و 70 درصد نیاز آبی)، دو سطح هیومیک اسید (۰ و ۳ میلی‌گرم در لیتر) و دو سطح اسید آمینه (۰ و ۱ میلی‌گرم در لیتر) بودند. صفات مرفولوژیکی، غلظت عناصر غذایی برگ، و صفات کمی و کیفی میوه اندازه‌گیری و ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که تنش کم‌آبیاری به‌طور معنی‌داری کلیه صفات رشدی، غلظت عناصر غذایی، عملکرد و اکثر شاخص‌های کیفی میوه را کاهش داد. کاربرد هیومیک اسید و اسید آمینه این اثرات منفی را به‌طور قابل توجهی جبران کردند و در بسیاری از موارد، صفات را حتی نسبت به تیمار شاهد (آبیاری کامل بدون کود) نیز بهبود بخشیدند. هیومیک اسید در مقایسه با اسید آمینه برتری بیشتری در بهبود اکثر صفات اندازه‌گیری شده، به‌ویژه جذب عناصر غذایی (مانند نیتروژن، فسفر، پتاسیم) و صفات کیفی میوه (مانند مواد جامد محلول، ویتامین ث، کاروتنوئیدها و لیکوپن) نشان داد. به‌طور کلی، می‌توان استفاده از هیومیک اسید (۳ میلی‌گرم در لیتر) را به عنوان یک راهکار مؤثر برای کاهش اثرات منفی کم‌آبیاری و بهبود عملکرد و کیفیت گوجه‌فرنگی گلخانه‌ای توصیه نمود.

کلمات کلیدی