بهبود کیفیت حکمرانی در کشورهای غیر دموکراتیک یکی از مسائل و در عین حال پارادوکس های موجود در نظریات سیاسی است، لیکن این امر در واقعیت نظامهای سیاسی ظهور یافته و در سالهای اخیر با کاربرد شاخص حکومت باز کشورهایی توانستهاند ضمن حفظ ماهیت غیر دموکراتیک خود، کیفیت حکمرانی مطلوبی برای شهروندان خود ارائه نمایند. قطر از جمله این کشورهاست که علیرغم رتبه بسیار نازل 173 در نظام های دموکراتیک، در کیفیت حکمرانی رتبه قابل تأمل 62 را در سال 2022 به دست آورده است. هدف پژوهش بررسی تأثیر شاخص حکومت باز بر متغیرهای عملکرد حکومتی است و این سؤال مطرح شده که وضعیت حکومت باز در قطر چه تأثیری بر وجوه حکمرانی داشته است؟ روش پژوهش روند پژوهی میباشد و از تکنیک سری زمانی استفاده شده است. نتایج بررسی حاکی از آن است که هرچند شاخص دموکراسی و پاسخگویی طی بازه 2004 الی 2022 در قطر نزول نموده، لیکن قطر از طریق بهبود شاخص حکومت باز که عاملی تأث یرگذار بر متغیرهای عملکردی حکومت )مشارکت الکترونیک، اثربخشی حکومت، شفافیت و رضایت از زندگی( توانسته است شیوه حکمرانی خود را ارتقاء دهد. بر این اساس فرایند اجرایی حکومت باز در قطر حاکی از آن است که حکومت باز میتواند ساز و کاری مؤثر برای تصمیمگ یری مبتنی بر شواهد و خدمات باشد؛ راهی برای محافظت در برابر فساد و ارتقاء نحوه زیست شهروندان و مسیری برای ایجاد ارزش عمومی و اعتماد به حکومت . روند مذکور در قطر نتیجه سیاست گذاری است که در برنامه چشمانداز ملی قطر 2030 طراحی شده و از سال 2008 در حال اجراست .

Keywords